Bu haberde (9 başlık)
Malatya Kitap Fuarı’nda gündeme gelen çifte standart iddiaları, yalnızca bir organizasyon tartışması olmaktan çıktı. İddiaları dile getiren yazarlara ve konuyu haberleştiren gazetecilere yönelik eleştiriler, sivil toplum kuruluşlarının gerçek görevini yeniden sorgulatıyor. Malatya’nın bugün ihtiyacı olan şey algı yönetimi değil; şeffaflık, adalet ve kamu adına hesap sorabilen cesur bir sivil toplum anlayışıdır.
Koltuklarınızdan Kalkın, Malatya’nın Gerçeğine Bakın!
Malatya’da son dönemde tuhaf, bir o kadar da düşündürücü bir alışkanlık gelişti.
Şehirde bir aksaklık mı yaşanıyor? Bir adaletsizlik iddiası mı gündeme geliyor? Kamu kaynaklarının kullanımı veya bir organizasyonun yönetimi mi sorgulanıyor?
Hemen birileri ortaya çıkıyor.
Eleştirilerin içeriğine cevap vermek, iddiaları araştırmak ve kamuoyunun merak ettiği soruları sormak yerine, tartışma bambaşka bir noktaya taşınıyor.
Bir anda Malatya’nın acısı, deprem gerçeği, devlet kurumlarının itibarı ve şehir hassasiyeti üzerinden uzun uzun nutuklar atılmaya başlanıyor.
Peki asıl sorulara kim cevap verecek?
Son örneğini Malatya Kitap Fuarı’nda yaşandığı ileri sürülen çifte standart iddialarının ardından gördük.
Bir yazarın organizasyondaki eşitsiz uygulamalara yönelik eleştirilerini haberleştirmemizin ardından bir sivil toplum kuruluşu başkanının yaptığı açıklama, tartışmayı organizasyonun uygulamalarından uzaklaştırarak farklı bir zemine taşıdı.
Buradan o açıklamayı yapan başkana ve Malatya’da benzer bir yaklaşım sergileyen bütün STK temsilcilerine bir gazeteci olarak sesleniyorum:
Bırakın bu göstermelik duyarlılığı! Bırakın asıl soruların üzerini örten açıklamaları! Malatya’nın algıya değil, hesap soran insanlara ihtiyacı var!
Sivil Toplum mu, Organizasyonların Savunma Makamı mı?
Adınız sivil toplum kuruluşu.
Yani varlık nedeniniz toplumun sesini duyurmak, vatandaşın hakkını savunmak, adaletsizlikleri sorgulamak ve kamu adına hareket eden kurumların şeffaflığını talep etmek.
Sivil toplumun görevi, yöneticilerin her açıklamasını alkışlamak veya her tartışmada organizasyonların sözcülüğünü üstlenmek değildir.
Peki Malatya Kitap Fuarı’nda gündeme gelen iddialar karşısında hangi soruları sordunuz?
Bazı yazarlara beş yıldızlı otellerde konaklama ve yüksek telif imkânları sağlandığı, diğer yazarlara ise farklı muamele edildiği yönündeki iddiaların araştırılmasını istediniz mi?
Organizasyon yönetiminden yazarların hangi kriterlere göre ağırlandığını açıklamasını talep ettiniz mi?
Konaklama, ulaşım ve telif uygulamalarında eşitlik ve şeffaflık bulunup bulunmadığını sorguladınız mı?
Yoksa bütün bu soruları bir kenara bırakıp eleştirilerini dile getiren yazarı ve konuyu haberleştiren gazetecileri mi hedef aldınız?
Sivil toplumun görevi iddiaları dile getirenleri susturmak değil, iddiaların aydınlatılmasını sağlamaktır.
Polisevi Üzerinden Tartışmanın Yönünü Değiştirmeyin!
Konuyu özellikle açıklığa kavuşturalım.
Kimsenin Türk Polis Teşkilatı’yla, Poliseviyle veya orada görev yapan kamu emekçileriyle bir sorunu yok.
Polisevinde konaklamanın küçümsenmesi de söz konusu değil.
Buradaki temel mesele konaklama tesisinin adı veya niteliği değil, organizasyonun farklı yazarlara farklı imkânlar sağlayıp sağlamadığıdır.
Bir yazara ayrıcalıklı imkânlar sunulurken diğerinin farklı koşullara yönlendirildiği iddia ediliyorsa sorgulanması gereken konu budur.
Emniyet teşkilatımızın saygınlığını ve kamu çalışanlarının emeğini bu tartışmanın merkezine yerleştirmek, esas soruları cevaplamaz.
Polisevini savunmak başka, organizasyon yönetiminin tercihlerini sorgulamaktan kaçınmak başkadır.
Bu iki konuyu birbirine karıştırarak kamuoyunun dikkatini başka yöne çekemezsiniz.
Deprem Gerçeği Ayrıcalık İddialarının Üzerini Örtemez!
Asıl üzerinde durulması gereken meselelerden biri de 6 Şubat depremlerinin bu tür tartışmalarda gerekçe olarak öne sürülmesidir.
Malatya büyük bir yıkım yaşadı.
Binlerce insan evini, iş yerini, geçmişini ve sevdiklerini kaybetti. Depremin sosyal ve ekonomik etkileri bugün de hissediliyor.
Elbette şehrin imkânları, konaklama kapasitesi ve ekonomik şartları değerlendirilmelidir.
Ancak bu gerçekler kamu kaynaklarının kullanımını sorgulamaya engel değildir.
Tam tersine, depremden ağır yara almış bir şehirde kamu kaynaklarının nasıl harcandığının daha dikkatli takip edilmesi gerekir.
Madem İmkânlar Kısıtlı, Ayrıcalık İddialarını Neden Sorgulamıyorsunuz?
Sayın Başkan, madem Malatya deprem şehri, madem konaklama imkânları sınırlı, madem kaynaklar dikkatli kullanılmak zorunda…
O hâlde organizasyon yönetimine dönüp şu soruları neden sormuyorsunuz?
Bazı yazarlara beş yıldızlı otel imkânı sağlandığı iddiası doğru mu?
Yazarların konaklama ve telif ücretleri hangi kriterlere göre belirlendi?
Farklı uygulamalar varsa bunların gerekçesi nedir?
Bu organizasyona ayrılan kamu kaynaklarının kullanımına ilişkin ayrıntılı bir açıklama yapılacak mı?
Bunlar cevaplanamayacak sorular değil.
Üstelik bu soruları sormak Malatya’ya zarar vermez; aksine şeffaflığı ve kamu güvenini güçlendirir.
Depremin acısı, hiçbir kurumun veya organizasyonun hesap verme sorumluluğunu ortadan kaldırmaz.
Malatya’nın yaralarını sarmak istiyorsak önce adaleti, liyakati ve kamu kaynaklarının eşit kullanımını savunmalıyız.
Malatya’nın Dalkavukluğa Değil, Cesarete İhtiyacı Var!
Malatya’nın bugün yaşadığı sorun yalnızca yıkılan binalardan, aksayan hizmetlerden veya tamamlanmayı bekleyen projelerden ibaret değil.
Şehrin en önemli meselelerinden biri de yanlış gördüğüne açıkça yanlış diyebilen bağımsız bir sivil iradeye duyulan ihtiyaçtır.
Yöneticilerle iyi ilişkiler kurmak başka, yöneticilerin bütün tercihlerini sorgusuz savunmak başkadır.
Kurumlara saygı duymak başka, kurumsal uygulamalara yönelik eleştirileri itibarsızlaştırmak başkadır.
Sivil toplum kuruluşları hiçbir makamın basın danışmanlığına veya halkla ilişkiler birimine dönüşmemelidir.
Bir STK başkanı, kamuoyunda ciddi bir eşitsizlik iddiası gündeme geldiğinde ilk olarak şu soruyu sormalıdır:
“Bu iddialar doğru mu ve sorumlular kamuoyuna nasıl bir açıklama yapıyor?”
İşte sivil toplumun gerçek sorumluluğu budur.
Eleştiriyi susturmaya çalışmak, gazeteciyi hedefe koymak veya tartışmayı başka bir alana taşımak, bu sorumluluğun yerine geçmez.
Gazetecinin Görevi Alkışlamak Değil, Sorgulamaktır!
Buradan bir gerçeği daha hatırlatmak gerekiyor.
Gazetecilik, kurumların hazırladığı açıklamaları olduğu gibi yayımlamak veya yöneticilerin verdiği mesajları sorgulamadan topluma aktarmak değildir.
Gazetecilik gerektiğinde rahatsız edici soruları sormaktır.
Bir yazar haksızlığa uğradığını iddia ediyorsa o iddiayı haberleştirmek gazetecinin görevidir.
Bir organizasyonda kamu kaynaklarının eşit kullanılmadığı ileri sürülüyorsa konuyu araştırmak ve ilgililerden açıklama istemek gazetecinin görevidir.
Bir kurumun uygulaması tartışılıyorsa kamuoyunun bilme hakkını savunmak gazetecinin görevidir.
Gazeteci ne bir kurumun reklam yüzüdür ne de bir yöneticinin alkış ekibinin parçasıdır.
Eleştiriden rahatsız olanların yapması gereken gazeteciyi suçlamak değil, kamuoyunun sorularına belgelerle cevap vermektir.
Sayın STK Başkanları, Malatya Sizden Hesap Sormanızı Bekliyor!
Sayın Başkanlar…
Malatya’nın sorunlarını yalnızca törenlerde, protokol masalarında ve süslü açıklamalarda dile getirerek çözemezsiniz.
Bu şehrin gerçeklerine bakın.
Depremin yaralarını sarmaya çalışan vatandaşın yanında olun.
Kamu kaynaklarının nasıl kullanıldığını sorgulayın.
Haksızlığa uğradığını söyleyen insanları dinleyin.
Organizasyonları yönetenlerden şeffaflık isteyin.
Ve en önemlisi, haklı bir eleştiriyi kimin yaptığına değil, eleştirinin doğru olup olmadığına bakın.
Çünkü Malatya’nın ihtiyacı, güçlülerin yanında saf tutan değil, doğru bildiğini güçlülerin karşısında da savunabilen bir sivil toplumdur.
Son Söz: Algı Değil, Hesap Sorun!
Malatya’nın acısını kimseye hatırlatmanıza gerek yok.
Bu şehir zaten yaşadıklarını unutmuyor.
Ancak Malatya’nın yaşadığı acıları hatırlatmak, kamu kaynaklarının kullanımına ilişkin soruların cevapsız bırakılmasına gerekçe olamaz.
Bizim sorduğumuz sorular açık:
Kitap Fuarı’nda yazarlara eşit davranıldı mı? Konaklama ve telif kriterleri neydi? Ayrıcalık iddiaları doğru mu? Kamu kaynakları hangi esaslara göre kullanıldı?
Bu sorulara cevap verilmediği sürece tartışma da devam edecektir.
Biz gazeteciler olarak kimsenin alkışını almak veya birilerini memnun etmek zorunda değiliz.
Bizim sorumluluğumuz Malatya halkına, gerçeklere ve kamuoyunun haber alma hakkınadır.
Siz algı üretmeye devam edebilirsiniz. Biz sormaya, sorgulamaya ve cevapsız bırakılan soruları Malatya halkının gündemine taşımaya devam edeceğiz.
Çünkü bu şehir artık süslü açıklamalardan çok daha fazlasını hak ediyor.
MALATYA ALGI DEĞİL, ADALET VE HESAP BEKLİYOR!








