Malatya’nın Gerçek Hazineleri Beklerken Başkan Her Misafirine Bodrum Katı Gezdiriyor
Malatya Büyükşehir Belediye Başkanı Sami Er, göreve geldiğinden bu yana “kütüphaneler şehri” vaadiyle öne çıkan bir projeyi, kentin en çok ziyaret ettirilen ve en çok övülen hizmeti haline getirdi. Belediye binasının zemin/bodrum katındaki boş fuaye alanına yapılan, 11 Haziran 2026’da hizmete giren 815 kişilik Şehir Kütüphanesi, yapım aşamasından bugüne hem maliyet hem yer seçimi hem de güvenlik tartışmalarıyla gündemde kaldı. Buna rağmen Başkan Er, bakanlardan muhtarlara, STK temsilcilerinden yerel siyasetçilere kadar neredeyse her misafirini önce buraya götürüyor, gençlerle sohbet edip ikramları ve kapasiteyi anlatıyor.
Proje, 2025 sonlarından itibaren kamuoyunun radarındaydı. Anahtar teslim maliyet 285 milyon TL olarak açıklandı. İhale belediye şirketi MESTON’a verildi. Başkan “şeffafız, hesap verebiliriz” derken, CHP Malatya İl Başkanı Barış Yıldız ve Saadet Partisi İl Başkanı Hamza Paşahan başta olmak üzere muhalefet, bu parayla birden fazla semt kütüphanesi yapılabileceğini, merkezi bir noktaya yığılmanın ulaşım maliyeti ve kargaşa yaratacağını savundu. Paşahan “israf” dedi, “bu bütçeyle 5 ayrı lokal kütüphane yapılabilirdi” çıkışı yaptı. Yer seçimi de eleştirildi: Trafiği yoğun bir belediye binasının içine, başka uygun arsa yokmuş gibi mi?
Asıl skandal ise güçlendirme sürecinde çıktı. Başkan Er, kütüphane çalışmaları sırasında binanın deprem hasarını “tesadüfen” öğrendiklerini açıkladı. Dış kaplamalar ve bazı taşıyıcı kaplamalarda ciddi hasar tespit edildi, “kütüphaneyi yapmasaydık fark etmeyecektik” dedi. İdari birimler geçici olarak karşıdaki “pembe bina”ya taşınma gündeme geldi. CHP’li meclis üyesi Günnur Tabel’in sorularına verilen yanıtlar, binanın uzun süre bilinmeyen risk altında kaldığı iddialarını güçlendirdi. Mimar Ahmet Vefik Alp’in eseri olan binaya müdahale için izin tartışmaları da alevlendi. Başkan “deprem hasarı doğrudan güçlendirme ihtiyacı doğurdu, izin almadık” açıklaması yaptı.
Açılış sonrası eleştiriler bitmedi. 7/24 açık, özel yazılımla giriş kontrollü, ücretsiz çay-kahve-su-çorba (hatta kavurma) ikramlı kütüphane, bazı kalemlerde “köftehane” benzetmesiyle anıldı. Gazeteci Murat Çetin, “kitabı dekor yaptı, masayı sofraya çevirdi. Kütüphanenin manasını küçülttü” diye yazdı. Bakan Murat Kurum’un “madem bu kadar talep var bir tane daha yap” sözü, ikramın çekiciliğine dair şüpheleri artırdı. İlk üç günde yaklaşık 4 bin kayıt, Eylül 2026’da 14 bin 584 abone rakamları verildi. Başkan “her semte kütüphane açıyoruz” dedi ama vitrin hâlâ bu merkezde.
Ve turlar devam ediyor. Ulaştırma Bakanı Abdulkadir Uraloğlu, Çevre Bakanı Murat Kurum, Aile Bakanı Mahinur Özdemir Göktaş kütüphaneyi gezdi, övgü yağdırdı. Muhtarlar Dayanışma Derneği heyetine de aynı rota çizildi. Yusuf İbiş gibi isimler “yeni nesil Şehir Kütüphanesi’ndeyiz, gençlerle sohbet ettik, başkanımıza teşekkür” diye paylaşım yapıyor. Her ziyaret neredeyse aynı kare: Başkan önde, misafirler arkada, kitap rafları ve modern aydınlatma arka planda.
Oysa Malatya’nın gezilecek, görülecek, tanıtılacak yerleri kütüphane bodrumundan ibaret değil. UNESCO listesindeki Arslantepe Höyüğü hâlâ potansiyelinin altında. 65 milyon yıllık jeolojik geçmişe sahip Levent Vadisi, seyir terasıyla birlikte doğa ve jeopark turizmi için hazır bekliyor ama büyükşehir düzeyinde kişisel “gezdirme” yoğunluğu aynı değil. Nemrut’a erişim ve tanıtım tartışmaları sürüyor. Deprem sonrası 124 bin bağımsız bölüm, 35 milyarlık altyapı iddiaları, 3,5 milyarlık alternatif su, 2,2 milyarlık arıtma gibi dev projeler anlatılıyor ama bunlar “misafir turu” malzemesi olmaktan uzak. Esnafın kira sorunları, yeni çarşı sıkıntıları, kentsel dönüşüm tartışmaları, biyogaz kirliliği iddiaları gibi gündelik meseleler ise kütüphane vitrininin gölgesinde kalıyor.
Başkan Er, eleştirilere “eser bitince herkes parmaklarını ısıracak, Malatya’ya yakışır” diye yanıt verdi. Kütüphane gençlere çalışma alanı sunuyor, bu inkâr edilemez. Ama bir şehrin belediye başkanı, her gelen bakanı, her muhtar heyetini, her ziyaretçiyi önce bodrum kattaki vitrine götürüyorsa, öncelik sırası ve vizyon sorgulanır. Malatya’nın tarihi, doğası, gastronomisi, yeniden inşa sürecinin gerçek sorunları varken, sürekli aynı mekanı “yeni nesil eser” diye gezdirmek, hizmetten çok gösteri siyasetine benziyor.
Yapım aşamasından bugüne 285 milyonluk maliyet, yer tartışması, tesadüfen ortaya çıkan hasar ve ikram odaklı eleştiriler ortadayken, Başkan’ın kütüphane turları devam ediyor. Malatyalılar ise şunu merak ediyor: Gerçekten gezilecek yerler bu kadar mı sınırlı, yoksa vitrin daha mı kolay yönetiliyor?
Turgay SİMAVİ MalatyaSiyaset.Com –








